همراه با یاران آقاجمال(قسمت ششم)

همراه با یاران آقاجمال(قسمت ششم)

مرداد ماه سال 1361 بعد از عملیات رمضان و قبل از عملیات محرم از طرف سپاه شهرضا سازماندهی شدیم و در قالب یک گردان پیاده به نام، گردان یامهدی، به فرماندهی آقاجمال طباطبایی راهی جبهه شدیم.

اول او را زیاد نمیxadشناختم؛ فقط می دانستم چند ماه پیش با تعدادی از نیروها در کردستان بوده است. چند مرتبهxadای هم او را از نزدیک دیده بودم. ظاهرش آرام و باوقار و کلامش کوتاه، قاطع، نافذ و صریح بود.

من، (شهید)محمود همامی و (شهید)اکبر مطهر معاونان او بودیم. (شهید)حبیبxadالله اسحاقی، (شهید)حبیبxadالله نیکبخت و (شهید)حبیبxadالله ابراهیمی فرماندهان گروهان این گردان بودند. برای آمادگی بیشتر هر روز سرگرم کلاسxadهای آموزشی، عقیدتی، تاکتیک نظامی، پیاده روی و... بودیم.

آقاجمال به طور معمول هر سه روز یک بار، با معاونین گردان و فرماندهان گروهان، جلسه می گذاشت و دربارۀ وظایف و مسائل مختلف با ما صحبت میxadکرد. همیشه سفارش نیروهای بسیجی را میxadکرد و میxadگفت: «اینا امانت الهی دست ما هستند، با اخلاق محمدی با اونا رفتار کنید. خدای نکرده در رفتارتون با این بندگان خوب خدا، خشونت به خرج ندید.»

یکی از دغدغهxadهایش بهرهxadوری هرچه بیشتر از زمان، مکان و توان نیروها بود. همیشه میxadگفت: «چشم سی و شش میلیون ایرانی به ما دوخته شده، تا بتونیم از اسلام و انقلاب دفاعی جانانه بکنیم.»

آقاجمال ضمن آموزشxadهای نظامی و عقیدتی، بچهxadها را به برنامهxadهای معنوی مثل دعا، نیایش و نمازشب توصیه میxadکرد. بیشتر بچهxadها یک ساعت قبل از اذان صبح بیدار می شدند و نماز میxadخواندند. آقاجمال بیشتر جلسهxadهای خود با فرماندهان را در شب میxadگذاشت و بعد از آن کمتر به خواب میxadرفت. بعضی جلسهxadها با حضور افراد خاصی بود و بعد از پایان جلسه دعای توسل خوانده میxadشد.

گردان ما با اوصافی که گفتم، آمادهٔ حضور در عملیات بود. عراق پس از عملیات رمضان، از ترس عملیات دوباره ایران، در منطقه پاسگاه زید، به وسعت چندین کیلومترمربع با استفاده از پمپxadهای فشار قوی، آب انداخته بود. با توجه به این شرایط خاص، مأموریت پدافندی منطقه به گردان ما محول شد تا خط را تقویت و از هرگونه حملۀ احتمالی بعثیxadها جلوگیری کنیم.

به محض اعزام به منطقه و ورود گردان به خط پدافندی، عراقیxadها با آتش خمپاره از ما استقبال کردند. جوش و خروش آقاجمال از همان لحظۀ ورود شروع شد. برای حفظ جان بچهxadهایی که زخمی می شدند، خیلی تلاش میxadکرد. یک لحظه هم آرام و قرار نداشت. اگر کسی مجروح میxadشد، تا مطمئن نمیxadشد، مقدمات اولیهٔ درمان روی او صورت گرفته، دست بردار نبود.

در برنامهxadهای کاریxadاش هر روز چندین نوبت به گروهانxadها سرکشی و توصیهxadهای لازم را یادآوری میxadکرد.

قسمتی از خط پدافندی به سبب گلولهxadباران دشمن و رهاسازی آب، وضعیت خیلی بدی داشت. بعضی وقتxadها آب توی سنگرها میxadافتاد. آقاجمال ساعتxadها مثل یک بسیجی ساده پاچهxadهای شلوارش را بالا میxadزد و برای سروسامان دادن به وضعیت آن سنگر، به بچهxadها کمک میxadکرد. بعد با لباسxadهای گِلی به سنگرxad فرماندهی برمیxadگشت.

نقل خاطره توسط برادر محمدحسن تاکی

منبع: کتاب پرواز با بال شکسته